تبلیغات
گروه کوهنوردی و اسکی استقلال شیراز - دماوند - غربی  

 دماوند - غربی | گزارش برنامه ,
نوشته شده توسط شهریار در پنجشنبه 15 شهریور 1386 و ساعت 07:09 ق.ظ

به نام آفریننده کوه ها

گزارش صعود به بام 5671 متری ایران از جبهه غربی

(شهریور 86)

دماوند این کوه افسانه ای که در اساطیر ایران جایگاه ویژه‌ای دارد، بلندترین کوه آتشفشانی در خاورمیانه است که عمدتاً در دوران چهارم زمین‌شناسی موسوم به دوران هولوسین تشکیل شده و عمر آن را با استفاده از روش کربن 14، در حدود ۳۸۵۰۰ سال تعیین کرده اند که نسبتاً کوه جوانی است. فعالیت‌های آتش‌فشانی این کوه محدود به تصعید گازهای گوگردی است.

 

به نام آفریننده کوه ها

گزارش صعود به بام 5671 متری ایران از جبهه غربی

(شهریور 86)

دماوند این کوه افسانه ای که در اساطیر ایران جایگاه ویژه‌ای دارد، بلندترین کوه آتشفشانی در خاورمیانه است که عمدتاً در دوران چهارم زمین‌شناسی موسوم به دوران هولوسین تشکیل شده و عمر آن را با استفاده از روش کربن 14، در حدود ۳۸۵۰۰ سال تعیین کرده اند که نسبتاً کوه جوانی است. فعالیت‌های آتش‌فشانی این کوه محدود به تصعید گازهای گوگردی است.

                               

                               

عکس هوایی از قلهٔ دماوند توسط ناسا (15 ژانویه 2005)

 

در روز چهارشنبه 7 شهریور 86 مصادف با میلاد مبارک امام مهدی (عج) به اتفاق دیگر اعضای منتخب از گروه های کوهنوردی دانشگاه های آزاد سراسر کشور، ساعت 10 صبح به وسیله یک دستگاه مینی بوس و یک دستگاه وانت از پایگاه کوهنوردی پلور حرکت کردیم و از طریق جاده خاکی منشعب از مسیر سد لار، خود را به منطقه دشت سیمرغ رساندیم. در ساعت 12 ظهر راهپیمایی را در جبهه غربی آغاز کردیم و در ساعت 16 به پناهگاه سیمرغ به ارتفاع تقریبی 4200 متر رسیدیم. شایان ذکر است که مسیر رسیدن به پناهگاه سیمرغ دارای شیب ملایم و یکنواختی می باشد.  

پس از کمی استراحت جهت هم هوایی از سیمرغ خارج شدیم و حدود یک ساعت به سمت قله حرکت کردیم تا به ارتفاع 4800 متری رسیدیم و پس از دقایقی استراحت و لذت بردن از تماشای لحظات غروب آفتاب مجددا به سمت جان پناه سیمرغ بازگشتیم.

صحنه غروب آفتاب از منطقه سیمرغ

ساعت 7 صبح روز پنج شنبه پس از خوردن صبحانه و بستن کوله پشتی حمله حرکت به سمت قله را آغاز کردیم.                                                            

از همان ابتدای صبح با دیدن عظمت دماوند و اینکه با تمام هیبتش چه با وقار و آرام بر جای خود نشسته احساس خوبی پیدا کردم و میزبانی خوبش را با ذره              ذره وجودم حس کردم و با خود پیمان بستم تا به اوج دماوند نرسیدم هرگز به مهمانی سیمرغ بازنگردم.                                                                  

مسیر صعود را از روی یال پناهگاه با شیب نسبتا تندی آغاز کردیم و به صورت مارپیچ از میان صخره ها تا زیر قله ادامه دادیم تا به جائی رسیدیم که مجبور به عبور از یک یخچال شدیم و پس از آن برف کوبی تا نزدیکی قله صورت گرفت. در راه صعود به علت مساله ارتفاع زدگی، شیب تند، وزش باد شدید و هوای بسیار سرد عده ای از افراد گروه مجبور به بازگشت به جان پناه شدند. ولی من همچنان چشم به قله داشتم و با وجود اینکه سردی هوا و وزش باد سهمگین در نزدیکی قله آزاردهنده بود لحظه ای به خودم اجازه فکر کردن به بازگشت را نمی دادم.

گفتنی است که وضعیت آب و هوا از ارتفاع 4800 متر به بالا متغیر بود و دمای هوا از 7- تا صفر درجه نوسان داشت و سرعت باد در بعضی اوقات به حدود 10 کیلومتر در ساعت می رسید.

ساعت حدود 15 عصر بود که به اتفاق 13 نفر از دانشجویان همنورد و پزشک و سرپرست برنامه به بام زیبای ایران رسیدیم. خدا را با تمام وجودم سپاس گفتم و برای لحظاتی سرما را از یاد بردم و به یاد شعر کودکی هایم - قصیده دماوندیه اثر ملک الشعرای بهار- افتادم:

ای دیو سپید پای دربند       ای گنبد گیتی ای دماوند

از پای به سر یکی کله‌خود   ز آهن به میان یکی کمربند

تا چشم بشر نبیندت روی     بنهفته به ابر چهر دلبند

آری چه حس قشنگی بود رسیدن به نقطه اوج گنبد گیتی!

 

        

  

                                     قله قیفی شکل دماوند

 با توجه به سردی هوا پس از گرفتن چند عکس بر روی قله سریع اقدام به فرود به سمت پناهگاه کردیم. در مسیر برگشت کمی که ارتفاع کم کردیم از سمت راست یال با عبور از مسیر ریزال ها به صورت شن اسکی و با سرعت بیشتری خود را به جان پناه سیمرغ رساندیم و غروب هنگام در کنار جان پناه به تماشای زیبائیهای دماوند و دشت سیمرغ نشستیم 

 

                         

                      دورنمای دریاچه سد لار در مسیر برگشت

در روز جمعه ساعت 7 صبح از سیمرغ خداحافظی کردم و همراه با تیم به سمت محل توقف وانت ها حرکت کردیم. پس از گذشت 3 ساعت به جاده رسیدیم و به وسیله 2 دستگاه وانت نیسان خود را به پایگاه کوهنوردی پلور رساندیم.

پس از صرف ناهار از دوستان همنورد که از شهرهای مختلف آمده بودند خداحافظی کردم و به همراه سرپرست محترم برنامه سرکار خانم نعمتی و دیگر دوستان تهرانی و تبریزی به مقصد تهران پلور را ترک کردیم. 

 

 

و بار دیگر خدا را سپاس می گویم که سربلند از صعود موفقیت آمیز دیگری به خانه بازگشتم

                                                                             گزارش از سارا سامانی

                           


   

 
» نوشته های اخیر
+ صعود قله+ غار شفق+ عکسهای صعود به قله رُنج+ رفع ابهامات گم شدن کوهنوردان دانشگاه شیراز+ + نمایشگاه عکس+ نتایج مسابقات سنگنوردی دانش آموزی - پسران+ در محضر استاد+ مسدود شدن راه های صعود به قلل دنا+ گزارش برنامه قله برم فیروز + صعود قله قوچ خوس+ عیادت از آقای جاوید+ نتایج مسابقات سنگنوردی دانش آموزی + علت مرگ دلفین ها+ صعود به قله برم فیروز















Home - Contact Us - Creative Design Center - top - -